,,Deszcz” w Polskim Radiu - Fundacja

Podczas festiwalu „Deszcz” w Kobyłce powrócił temat tzw. kobyłeckiej grupy poetyckiej – środowiska twórców związanych z podwarszawską Kobyłką i Zielonką w pierwszych latach po II wojnie światowej. Kuratorki festiwalu, Magdalena Staroszczyk i Agnieszka Karpowicz, w rozmowie na antenie Programu 2 Polskiego Radia przypomniały historię tego nieformalnego kręgu poetów oraz jego znaczenie dla powojennego życia literackiego.

Jak podkreślała Magdalena Staroszczyk, odkrycie sztuki „Deszcz” Mirona Białoszewskiego było jednym z impulsów do przyjrzenia się bliżej temu środowisku. W okolicach Kobyłki mieszkało wówczas kilku poetów. W samej Kobyłce znajdowały się domy Jerzego i Ireny Grygolunasów oraz Stanisława Swena Czachorowskiego, natomiast w pobliskiej Zielonce mieszkał Bogusław Choiński. Zdaniem badaczki okolica ta wciąż pozostaje miejscem wielu literackich odkryć.

Początki kobyłeckiej grupy poetyckiej sięgają 1947 roku. Jak wyjaśnia Agnieszka Karpowicz, ważnym momentem było przeprowadzenie się do Kobyłki Stanisława Swena Czachorowskiego. Niedługo później Irena Prudil wyszła za mąż za Jerzego Grygolunasa, który mieszkał w swoim rodzinnym domu w tej miejscowości. Wokół tych miejsc zaczął kształtować się krąg spotkań literackich, z którym związany był również Miron Białoszewski.

Kobyłka i Zielonka dawały poetom przestrzeń do swobodnych poszukiwań artystycznych. Bliskość natury i oddalenie od wielkomiejskiego zgiełku sprzyjały eksperymentom twórczym. Zachowane fotografie pokazują, że twórcy często spotykali się w lesie – improwizowali, odgrywali fragmenty dramatów i wspólnie pracowali nad nowymi pomysłami. Tego typu działania stały się jednym z impulsów dla późniejszych inicjatyw teatralnych Mirona Białoszewskiego.

Dziś historia kobyłeckiej grupy poetyckiej przypomina, że także niewielkie miejscowości mogą być ważnymi punktami na mapie kultury i literatury.